Vandaag leef en werk ik met mijn eigen roedel van vijf honden
Graag stel ik je ze hieronder uitgebreid voor, elk met hun eigen verhaal.
Moesj - onze leader of the pack
Moesj is een boerenfoxteefje, geboren in 2020. Ze was als pup een echte angsthaas en doordat we haar alles 'alleen' hebben doen doorstaan zonder veel 'ocharmes en ocheires' is zij uitgegroeid tot een héél stabiele hond die in onze roedel de lijntjes uitzet, hoe groot de andere hond ook is! Zij is de perfecte hond om andere honden te corrigeren en bij te sturen waardoor zij en ik een echt dreamteam vormen.
Daarnaast is ze onze beste rattenvanger en een topzwemmer.
Fier op haar!
Yoda
Yoda is een boerenfox van 2021. Zij is een ongelooflijke plaaggeest, en komt overal mee weg dankzij haar onschuldig snoetje. Zij en Moesj zijn partners in crime als het gaat over het stelen van lekkere dingen bij de andere honden. Héél mooi om te observeren!
Yoda is mijn trouwste beestje en is altijd bij mij. De blik in haar ogen doet me heel vaak lachen. Ze is zeker het clowntje in huis.
Baloe
Dit is een specialleke. Baloe was ooit pup in de trainingen waar ik vrijwillig hondentrainer was en toen al een sterk karaktertje. Ze is nu 9 jaar en kwam 3 jaar geleden bij ons terecht omdat haar baasjes niet de vraag stelden of ze zou bijten, maar wanneer. Ze was een tikkende tijdbom! Ze kwam vaak heel agressief uit de hoek en de combinatie met een kruipende baby was té gevaarlijk. Oorspronkelijk gingen wij kijken of ze herplaatsbaar was, maar ook ons viel ze aan. Terug naar haar baasjes was geen optie en herplaatsen ook niet, dus was er maar één andere mogelijkheid: laten inslapen... Maar mijn hart brak en misschien was Baloe wel een interessant studieobject. Als we dit probleem zouden kunnen oplossen, kunnen we toch elk hondenprobleem aan? En ja hoor, het is ons gelukt. Bij het observeren leerden we de triggers kennen die haar in een monster veranderden. Deze namen we weg. Daarnaast heeft ook Moesj, onze roedelleider, ons héél goed geholpen met Baloe haar plek in de roedel te laten weten. Ze ging hiervoor vaak in conflict met Baloe tot deze doorhad dat ze zich moest geven. Stukje bij beetje ontdooide het monster in Baloe en na 2 jaar keihard werken, is ze niet langer een bengel maar een engel en is ze uitgegroeid tot het topbeestje dat ze nu is! Zij is het levende bewijs dat een hond op elke leeftijd nog kan veranderen, met veel tijd en geduld.
Prisca
Onze Australische herder, eigenlijk de hond die mijn dochter kreeg voor haar plechtige communie. Ik gaf mensen advies over het hebben van meerdere honden, maar zelf had ik alleen mijn Kyra. Het enige advies dat ik kon geven, was wat ik had gelezen in boeken. Ik wou dus ervaren hoe de dynamiek is als je meer dan één hond hebt en ook zelf doorvoelen waar de pijnpunten liggen. Het was boeiend en ik heb héél veel geleerd. Prisca werd ook deels opgevoed door mijn toenmalige hond Kyra waardoor zij geen doorsnee hyperactieve Aussi is en eerder gesteld is op rust en niet te veel prikkels. Ze valt niet écht op in onze roedel, maar is wel een heel lieve aanwezige.
Tosca
Onze senior-labrador van 12 jaar die tijdelijk in opvang was omdat haar baasje in het ziekenhuis moest opgenomen worden. Haar baasje is spijtig genoeg overleden en dus hebben we beslist om haar te houden en een fijne oude dag te bezorgen. Ze was héél dik als ze bij ons toekwam en heeft nu opnieuw een sexy poepke. Dat zal zeker ook zorgen dat ze wat tijd extra krijgt om samen met ons door te brengen.
Picco
Onze valkparkiet zet ik op de laatste plek. Hij heeft al een te hoge dunk van zichzelf. De ganse dag is hij zichzelf aan het bejubelen 'piccopiccopicco'. 😊